Als kind ben ik begonnen met het spelen van bugel naar aanleiding van een demonstratie die werd gegeven door de plaatselijke fanfare. De keuze voor bugel was niet geheel vrijwillig: ik wilde graag trompet gaan spelen, maar een fanfare had meer baat bij bugelspelers en zodoende werd mij een ‘trompet’ (lees bugel) in de handen gedrukt.

Dat ik trompet wilde gaan spelen kwam niet uit de lucht vallen. Met kerst had ik een klasgenoot trompet zien en horen spelen tijdens de kerstviering. En dat vond ik prachtig! Waarschijnlijk was het trompetspel van mijn klasgenoot niet eens zo mooi of briljant als ik toen dacht. Ik kan me van de klank ook niets meer herinneren. Toch kan ik dat moment niet vergeten. De kerstboom, de trompet, de geur, enz.

Wat raakte mij dan zodanig dat ik dat zelf ook wilde gaan doen?
Sterker nog, dat ik nu mijn brood verdien met het lesgeven in de muziek terwijl van mijn hele familie niemand professioneel musiceert en alleen een broer van opa in een amateurorkest speelt? Het was de muzikale beleving.

 

Mijn weg loopt via PABO en de opleiding voor Docent Muziek langs het Conservatorium van Groningen waar ik HaFaBra-directie studeer. Wie weet waar die weg mij nog verder brengt? Een ding weet ik zeker: ik zal steeds weer op zoek zijn naar nieuwe muzikale ervaringen, gevoed door die ene beleving.

Laat een reactie achter